Część 2: Europa
 
Wierzenia europejskie dzielą się na klasyczne systemy basenu Morza Śródziemnego oraz surowe mity ludów Północy i Wschodu, głęboko zakorzenione w siłach dzikiej natury i puszcz.
 

  - Główny Panteon: Zeus / Jowisz (władca Olimpu), Hera / Junona (bogini rodziny), Posejdon / Neptun (bóg mórz), Atena / Minerwa (bogini mądrości); Odyn (wszechojciec, bóg magii), Tor (gromowładny obrońca ludzi), Loki (bóg oszustw); Dagda (ojciec bogów Celtów), Lugh (bóg światła), Morrigan (bogini wojny); Perun (słowiański bóg gromu), Weles (pan podziemi i magii).

  - Stworzenie Świata: W nordyckiej ziejącej pustce Ginnungagap, z połączenia ognia i lodu rodzi się olbrzym Ymir. Odyn i jego bracia zabijają giganta, a z jego ciała tkają świat: z krwi powstają morza, z kości góry, z czaszki sklepienie nieba, a z iskier ognia – gwiazdy.

  - Wielki Pojedynek: Gdy bogowie Olimpu pokonują Tytanów, Gaja rodzi stugłowego, ziejącego ogniem potwora Tyfona. Wszyscy bogowie uciekają, a wyzwanie rzuca mu jedynie Zeus. Po tytanicznej walce na pioruny, Zeus przygniata bestię sycylijską górą Etna, która do dziś dymi uwięzionym gniewem potwora.

  - Niezwykła Przygoda: Tor i Loki udają się do Utgardu – zamku olbrzymów władających magią iluzji. Tor zostaje podstępem poddany próbom: nie udaje mu się opróżnić rogu z miodem (który połączono z oceanem), podnieść domowego kota (będącego Wężem Świata) ani pokonać starej niani (uosobienia Starości). Mimo iluzorycznej przegranej, zyskuje wieczny szacunek gigantów za swą nadludzką siłę.

  - Wątki Biblijne: Stworzenie pierwszych ludzi (Aska i Embli) z pni drzew przez nordyckich bogów to motyw bliski biblijnemu Edenowi (choć tam Adam powstaje z prochu). Z kolei upadek potężnego Tyfona odpowiada strąceniu Apokaliptycznego Smoka (Szatana), a nordycka wizja końca świata – Ragnarok – strukturalnie przypomina chrześcijańską Apokalipsę św. Jana.

  - Mityczna Kraina & Symbole: Walhalla (nordycka sala poległych) oraz Tír na nÓg (celtycka Kraina Wiecznej Młodości). Święte symbole to Jemioła , Dąb oraz Kruki Odyna (Hugin i Munin).

  - Wielki Potwór: Fenrir – gigantyczny wilk, którego przeznaczeniem jest pożreć Odyna podczas końca świata.

  - Ślady w Architekturze (Czego szukać): Parthenon Athens architecture , Roman Forum aerial view , Viking longhouse reconstruction , Grianan of Aileach , Slavic gord reconstruction .

 

1. Stworzenie świata (Mitologia nordycka)
Przed powstaniem ziemi istniały tylko dwie krainy: lodowaty Niflheim i ognisty Muspelheim, rozdzielone ziejącą pustką Ginnungagap. Tam, gdzie ogień stopił lód, narodził się pierwszy olbrzym Ymir . Gdy Ymir zasnął, z jego potu narodzili się kolejni giganci. Następnie z topniejącego lodu wyłonił się prabóg Buri, dziadek Odyna . Odyn wraz z braćmi zabił Ymira, a z jego gigantycznego ciała ukształtował świat: z krwi powstały morza i jeziora, z kości góry, z zębów skały, a z czaszki sklepienie nieba. Z iskier ognia z Muspelheimu bogowie stworzyli gwiazdy.
 
2. Pojedynek (Mitologia grecka: Zeus kontra Tyfon)
Gdy olimpijscy bogowie pokonali Tytanów, rozwścieczona Gaja (Ziemia) zrodziła najstraszliwszego potwora w historii – Tyfona . Był tak ogromny, że głową sięgał gwiazd, z jego ramion wyrastało sto smoczych łbów, a z oczu buchał ogień. Na jego widok większość bogów uciekła do Egiptu, zamieniając się w zwierzęta. Jedynie Zeus stawił mu czoła. Walka zatrzęsła całym kosmosem. Tyfon rzucał w Zeusa całymi górami, ale król Olimpu ciskał w niego tysiącami piorunów. Ostatecznie Zeus cisnął w potwora sycylijską górę Etna, grzebiąc go pod nią na zawsze. Do dziś dymiący wulkan jest znakiem uwięzionego gniewu Tyfona.
 
3. Przygoda (Mitologia nordycka: Wyprawa Tora do Utgardu)
i Loki wybrali się do krainy olbrzymów, Utgardu, gdzie rządzili giganci władający magią iluzji. Król olbrzymów wyzwał Tora na trzy pojedynki. Najpierw Tor miał opróżnić róg z miodem, ale po trzech wielkich łykach ubyło zaledwie odrobinę płynu. Potem miał podnieść z ziemi domowego kota, lecz zdołał oderwać od podłogi tylko jedną łapę. Na koniec przegrał walkę z wątłą, starą nianią o imieniu Elli. Nazajutrz król olbrzymów wyznał prawdę: róg był połączony z oceanem (Tor wypił tyle, że stworzył odpływy), kot był w rzeczywistości potężnym Wężem Świata, a stara niania była uosobieniem Starości, której nikt nie pokona. Tor, choć przegrał przez iluzję, zyskał ogromny szacunek olbrzymów za swoją nadludzką siłę. Tor
 
Mitologie Europejskie
 
Dzielą się na zakorzenione w basenie Morza Śródziemnego systemy klasyczne oraz na mity ludów Północy i Wschodu, silnie związane z lasem i siłami natury.
 

  - Mitologia grecka i rzymska: Klasyczny panteon olimpijski (Zeus/Jowisz, Posejdon/Neptun), herosi (Herakles) i bogata literatura.

  - Mitologia nordycka: Surowy świat Skandynawii z Odynem, Torem, Lokim, gigantami i nieuchronną wizją końca świata (Ragnarok).

  - Mitologia celtycka: Wierzenia plemion Galii i Wysp Brytyjskich, zdominowane przez magię, druidów i bóstwa natury (Dagda, Morrigan).

  - Mitologia słowiańska i bałtycka: Słabiej udokumentowane, oparte na siłach przyrody, z gromowładnym Perunem i panem podziemi Welesem.

Mitologia grecka / rzymska:

  - Zeus / Jowisz – władca Olimpu, bóg nieba i piorunów.

  - Hera / Junona – bogini małżeństwa i rodziny, królowa niebios.

  - Posejdon / Neptun – bóg mórz, trzęsień ziemi i koni.

  - Hades / Pluton – władca podziemi i świata zmarłych.

  - Atena / Minerwa – bogini mądrości, sprawiedliwej wojny i sztuki.

  - Ares / Mars – bóg krwawej, brutalnej wojny.

Mitologia nordycka:

  - Odyn – wszechojciec, bóg mądrości, wojny, poezji i magii.

  - Tor – bóg gromu, siły fizycznej i obrońca ludzi, władca młota Mjölnir.

  - Loki – bóg oszustwa, zmiany kształtów i psot.

  - Freja – bogini miłości, piękna, płodności oraz magii Seidr.

  - Heimdall – strażnik mostu Bifröst, widzący i słyszący wszystko.

Mitologia celtycka:

  - Dagda – „dobry bóg”, ojciec bogów, władca obfitości i magii.

  - Lugh – bóg słońca, światła, rzemiosła i wszelkich talentów.

  - Morrigan – bogini wojny, przeznaczenia i zniszczenia, prastara wieszczka.

  - Cernunnos – bóg lasów, dzikiej natury, zwierząt i płodności, przedstawiany z rogami.

Mitologia słowiańska:

  - Perun – bóg gromów, burzy, nieba i wojowników.

  - Weles – bóg podziemi, zmarłych, magii, przysiąg i bogactwa (bydła).

  - Swaróg – bóg słońca, ognia niebiańskiego i kowalstwa.

  - Mokosz – bogini ziemi, płodności, wilgoci i przędzenia

Wątki biblijne w poszczególnych częściach: 

  - Stworzenie pierwszych ludzi z drzewa: W mitologii nordyckiej Odyn i jego bracia tworzą pierwszych ludzi (Aska i Emblę) z dwóch pni drzew znalezionych na plaży. W Biblii kluczową rolę również odgrywają drzewa (Drzewo Poznania i Drzewo Życia w Edenie), choć sam człowiek powstaje z prochu.

  - Upadek potężnego buntownika: Walka Zeusa z Tyfonem (wielogłowym potworem ziejącym ogniem) przypomina biblijne opisy walki z Lewiatanem lub Apokaliptycznym Smokiem (Szatanem), który zostaje strącony przez Archanioła Michała.

  - Koniec świata (Ragnarok): Nordycka wizja końca świata, w której słońce gaśnie, gwiazdy spadają, a ziemia tonie w ogniu i wodzie, wykazuje ogromne podobieństwa strukturalne do nowotestamentowej Apokalipsy św. Jana.

 

Zdjecia opis

  - Parthenon Athens architecture – klasyczna grecka świątynia na Akropolu dedykowana Atenie.

  - Roman Forum aerial view / Colosseum – ruiny rzymskich centrów miast, pałaców i amfiteatrów z lotu ptaka.

  - Viking longhouse reconstruction – rekonstrukcje drewnianych domów i osad skandynawskich (świata Tora i Odyna).

  - Grianan of Aileach / Dun Aengus – spektakularne, kamienne twierdze i kręgi Celtów w Irlandii.

  - Slavic gord reconstruction (np. Biskupin) – wczesnośredniowieczne, drewniane grody obronne Słowian.

Część 3: Azja
 
Wyjątkowo długowieczne systemy wierzeń, których elementy przetrwały do czasów współczesnych i płynnie połączyły się z wielkimi religiami oraz filozofiami Wschodu.

  - Główny Panteon: Brahma (stwórca), Wisznu (obrońca ładu), Sziwa (niszczyciel i transformator), Ganesza (bóg mądrości); Nefrytowy Cesarz (władca niebios), Nuwa (bogini-stwórczyni); Amaterasu (bogini słońca), Susanoo (bóg burzy).

  - Stworzenie Świata: Wewnątrz mrocznego, kosmicznego jaja budzi się olbrzym Pangu. Rozłupuje skorupę toporem – lekkie elementy unoszą się tworząc niebo (Yang), ciężkie opadają tworząc ziemię (Yin). Gdy Pangu umiera ze zmęczenia, jego oddech staje się wiatrem, oczy słońcem i księżycem, a ciało – górami i rzekami.

  - Wielki Pojedynek: Demon-byk Mahiszasura otrzymuje dar nietykalności ze strony mężczyzn i bogów, po czym najeżdża niebiosa. Bogowie łączą swoje energie i powołują potężną boginię Durgę. Ujeżdżając lwa, uzbrojona w boskie oręże Durga ścina armię potwora, a samego demona (mimo jego przemian w słonia i lwa) przygniata stopą i przebija trójzębem Sziwy.

  - Niezwykła Przygoda: Wygnany na ziemię japoński bóg burzy Susanoo ratuje ostatnią córkę staruszków przed ośmiogłowym smokiem Yamata no Orochi. Buduje palisadę z ośmioma bramami i stawia w nich beczki z ośmiokrotnie warzonym sake. Gdy upity potwór zasypia, Susanoo ćwiartuje go mieczem, odnajdując w jego ogonie legendarne ostrze Kusanagi.

  - Wątki Biblijne: Akt ulepienia pierwszych ludzi z żółtej gliny przez chińską boginię Nuwę to bezpośredni ekwiwalent stworzenia Adama z prochu/ziemi w Księdze Rodzaju. Walka wielorękiej Durgi z demonem potrafiącym przybierać zwodnicze formy przypomina biblijne opisy zmagań z Szatanem.

  - Mityczna Kraina & Symbole: Góra Meru – święta góra stanowiąca centrum wszechświata i ośrodek bogów. Święte symbole to Kwiat Lotosu oraz Biały Lis (Kitsune) .

  - Wielki Potwór: Nian – bestia o ciele byka i głowie lwa, przed którą do dziś Chińczycy bronią się czerwonym kolorem i hukiem petard w Nowy Rok.

  - Ślady w Architekturze (Czego szukać): Angkor Wat Cambodia , Khajuraho temples architecture , Forbidden City Beijing aerial , Itsukushima Shrine Torii , Fushimi Inari .

 

1. Stworzenie świata (Mitologia chińska)
Na początku wszechświat był ogromnym, mrocznym jajem, w którym panował absolutny chaos. Wewnątrz jajka przez 18 tysięcy lat spał i rósł olbrzym Pangu . Gdy się obudził, potężnym toporem rozłupał skorupę. Lżejsze, jasne elementy uniosły się w górę, tworząc niebo (Yang), a ciężkie i ciemne opadły, tworząc ziemię (Yin). Aby niebo i ziemia znowu się nie połączyły, Pangu stanął między nimi i podtrzymywał sklepienie, rosnąc każdego dnia. Kiedy po kolejnych 18 tysiącach lat zmęczony zmarł, jego oddech stał się wiatrem, głos grzmotem, lewe oko słońcem, prawe księżycem, a z jego ciała i krwi powstały góry, rzeki i gleba.
 
2. Pojedynek (Mitologia hinduska: Durga kontra Mahiszasura)
Demon-byk Mahiszasura dzięki surowym pokutom otrzymał dar, według którego żaden mężczyzna ani bóg nie mógł go zabić. Pewny siebie najechał niebiosa i wypędził stamtąd bogów. Wtedy wielka trójca (Brahma, Wisznu i Sziwa) połączyła swoją gniewną energię i stworzyła potężną, osiemnastoramienną boginię Durgę . Każdy z bogów podarował jej swoją najgroźniejszą broń. Durga, ujeżdżając ryczącego lwa, ruszyła na armię demona. Mahiszasura zmieniał kształty – był słoniem, lwem i koniem – ale Durga odcinała mu kolejne głowy. Gdy demon znowu przybrał postać byka, bogini przygniotła jego szyję stopą i przebiła jego serce trójzębem Sziwy.
 
3. Przygoda (Mitologia japońska: Susanoo i ośmiogłowy smok)
o ośmiu głowach i ośmiu ogonach co roku pożerał jedną z ich córek, a teraz przyszła kolej na ostatnią. Susanoo obiecał pomoc w zamian za rękę dziewczyny. Nakazał zbudować palisadę z ośmioma bramami, a w każdej postawił beczkę ze specjalnym, ośmiokrotnie warzonym sake. Gdy potwór przybył, każda z jego głów zaczęła pić alkohol. Kiedy smok upił się i zasnął, Susanoo pociął go na kawałki swoim mieczem. W ogonie smoka znalazł niezwykłe ostrze – miecz Kusanagi, który stał się potem jednym z trzech regaliów cesarskich Japonii. został wygnany z niebios na ziemię, do krainy Izumo. Tam spotkał płaczącą parę staruszków z córką. Wyjawili mu, że potworny, wielki jak osiem dolin smok Yamata no Orochi Zuchwały bóg burzy Susanoo
 
Mitologie Azjatyckie
 
Systemy te są wyjątkowo długowieczne – wiele z ich elementów przetrwało do dziś i płynnie połączyło się z wielkimi religiami (hinduizmem, buddyzmem, taoizmem).

  - Mitologia hinduska: Niezwykle bogaty i wciąż żywy panteon z triadą głównych bogów (Brahma, Wisznu, Sziwa) i eposami takimi jak Ramajana .

  - Mitologia chińska: Skupiona wokół kultu przodków, Nefrytowego Cesarza, smoków oraz harmonii świata (Yin i Yang).

  - Mitologia japońska (Shinto): Wiara w niezliczone duchy natury (kami ), gdzie centralną postacią jest bogini słońca Amaterasu.

Mitologia hinduska:

  - Brahma – bóg-stwórca materialnego wszechświata.

  - Wisznu – bóg-konserwator, strażnik kosmicznego ładu i prawa.

  - Sziwa – bóg-niszczyciel i transformator, pan joginów i tańca.

  - Ganesza – bóg mądrości, sprytu i usuwania przeszkód, z głową słonia.

  - Kalis / Durga – potężne, waleczne boginie niszczące demony.

Mitologia chińska:

  - Nefrytowy Cesarz (Yuhuang Dadi) – najwyższy władca niebios i ziemi.

  - Nuwa – bogini-stwórczyni, która ulepiła ludzi z gliny i naprawiła niebo.

  - Pangu – pierwotny olbrzym, z którego ciała powstał cały wszechświat.

  - Guan Yin – bogini współczucia i miłosierdzia.

Mitologia japońska (Shinto):

  - bóstwo ryżu, rolnictwa, lisów i powodzenia w biznesie Inari

  - Tsukuyomi – bóg księżyca, pan nocy.

  - Susanoo – porywczy bóg burzy, mórz i wiatrów, brat Amaterasu.

  - Amaterasu – bogini słońca, najważniejsze bóstwo panteonu, pramatka rodu cesarskiego

Wątki biblijne w poszczególnych częściach: 

  - Człowiek ulepiony z gliny: Chińska bogini Nuwa lepi pierwszych ludzi z żółtej gliny. Jest to bezpośredni odpowiednik stworzenia Adama, którego imię w języku hebrajskim oznacza m.in. „czerwoną ziemię/glinę” (Rdz 2,7: „Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi” ).

  - Kosmiczna walka dobra ze złem: Walka bogini Durgi z demonem Mahiszasurą, który potrafi zmieniać kształty, przypomina biblijną walkę z Szatanem (często przedstawianym jako zwodniczy wąż lub ryczący lew).

Zdjecia opis 

  - Angkor Wat Cambodia – największa na świecie hinduistyczna (a później buddyjska) świątynia-miasto w dżungli.

  - Khajuraho temples architecture – bogato rzeźbione, starożytne indyjskie świątynie z piaskowca.

  - Forbidden City Beijing aerial – Zakazane Miasto w Chinach, czyli cesarski kompleks pałacowy odzwierciedlający niebiański ład Nefrytowego Cesarza.

  - Itsukushima Shrine Torii / Fushimi Inari – kultowe japońskie kaplice Shinto z bramami torii stojącymi w wodzie lub tworzącymi tunele.

Część 4: Ameryka
 
Wierzenia te rozwijały się w całkowitej izolacji od Starego Świata, tworząc unikalne, kosmogoniczne mity ściśle powiązane z ruchem ciał niebieskich, czasem oraz siłami natury.
 

  - Główny Panteon: Huitzilopochtli (bóg słońca i wojny), Quetzalcoatl (Pierzasty Wąż, bóg mądrości), Tezcatlipoca (Dymiące Zwierciadło, pan magii), Tlaloc (bóg deszczu); Itzamna (bóg pisma i nieba), Chaac (bóg burzy), Bohaterscy Bliźniacy ; Inti (bóg słońca Inków), Pachamama (Matka Ziemia).

  - Stworzenie Świata: Według księgi Majów Popol Vuh , bogowie słowem „Ziemia” powołują lądy z morza. Zwierzęta nie potrafią ich jednak czcić, więc bogowie próbują stworzyć człowieka. Ludzie z gliny rozpadają się w wodzie, a bezduszni ludzie z drewna zostają zgładzeni potopem. Dopiero trzecia próba – ugniecenie ciasta z białej i żółtej kukurydzy – tworzy rasę prawdziwych, rozumnych istot ludzkich.

  - Wielki Pojedynek: Mroczny Tezcatlipoca pragnie obalić dobre rządy brata, Quetzalcoatla. Pod postacią starca podaje mu alkohol z agawy jako „lekarstwo”. Pijany Pierzasty Wąż traci zmysły i uwodzi własną siostrę. Ogarnięty wstydem Quetzalcoatl podpala się na stosie, a jego serce zamienia się w Gwiazdę Poranną (Wenus), oddając świat we władanie mrocznego brata.

  - Niezwykła Przygoda: Bohaterscy Bliźniacy (Hunahpu i Xbalanque) drażnią głośną grą w piłkę panów podziemi (Xibalby). Wezwani do krainy śmierci, sprytem omijają śmiertelne pułapki (m.in. Dom Mrozu). Gdy jeden traci głowę w Domu Nietoperzy, brat zastępuje ją żółwiem. Następnie bracia udają sztukmistrzów, oferując bogom śmierci rytuał zabijania i ożywiania. Gdy zachwyceni władcy podziemi proszą o wykonanie sztuczki na nich, bliźniacy odcinają im głowy, lecz już ich nie ożywiają.

  - Wątki Biblijne: Cykl niszczenia niedoskonałych, grzesznych i bezdusznych ludzi z drewna za pomocą wielkiego potopu to wierna paralela do motywu biblijnego potopu Noego, będącego boską karą za zepsucie moralne ludzkości.

  - Mityczna Kraina & Symbole: Aztlán – legendarna wyspa, mityczna ojczyzna Azteków. Święte symbole to Kukurydza oraz Jaguar (pan podziemi).

  - Wielki Potwór: Cipactli – aztecki potwór morski (pół-krokodyl), z którego grzbietu bogowie stworzyli stały ląd.

  - Ślady w Architekturze (Czego szukać): Teotihuacan Pyramids Sun Moon , Chichen Itza El Castillo , Tikal ruins , Sacsayhuaman Cusco , Mesa Verde cliff dwellings .

 

1. Stworzenie świata (Mitologia majów)
Zgodnie ze świętą księgą Popol Vuh , na początku istniało tylko spokojne morze i jasne niebo. Bogowie Stwórcy (w tym Tepeu i Gucumatz) zebrali się na naradę i samym słowem „Ziemia” powołali do życia lądy, góry i lasy. Następnie stworzyli zwierzęta, ale te nie potrafiły chwalić bogów, a jedynie wydawały piski i ryk. Bogowie postanowili więc ulepić człowieka. Pierwsza próba z wilgotnej gliny nie udała się – ludzie rozpadali się w wodzie. Druga próba, z drewna, stworzyła istoty bezduszne i niewdzięczne, które bogowie zgładzili potopem. Dopiero za trzecim razem, używając ciasta z białej i żółtej kukurydzy, bogowie stworzyli pierwszych czterech prawdziwych ludzi, którzy posiadali rozum i godnie dziękowali swoim stwórcom.
 
2. Pojedynek (Mitologia aztecka: Tezcatlipoca kontra Quetzalcoatl)
Pomiędzy dwoma potężnymi braćmi trwał odwieczny konflikt o to, kto ma rządzić światem (Słońcem). Gdy Quetzalcoatl panował nad drugim okresem świata, ludzkość żyła w pokoju i dostatku. Zazdrosny Tezcatlipoca (Dymiące Zwierciadło) postanowił go zniszczyć. Pod postacią starca wkradł się do pałacu brata i podał mu „lekarstwo”, które w rzeczywistości było mocnym alkoholem z agawy (pulque). Pijany Quetzalcoatl stracił rozum i uwiódł własną siostrę. Gdy rano uświadomił sobie, co zrobił, ogarnął go potężny wstyd. Tezcatlipoca wygrał ten pojedynek podstępem: zhańbiony Quetzalcoatl podpalił się na stosie, a jego serce uniosło się do nieba jako Gwiazda Poranna (Wenus), pozostawiając świat we władaniu mrocznego brata.
 
3. Przygoda (Mitologia majów: Bohaterscy Bliźniacy w Xibalbie)
byli genialnymi graczami w ceremonialną piłkę. Ich głośna gra tak rozwścieczyła panów podziemi (Xibalby), że ci wezwali ich do swojego mrocznego królestwa, planując ich zgładzić. W Xibalbie bliźniacy musieli przejść przez serię śmiertelnych pułapek, m.in. Dom Ciemności, Dom Mrozu i Dom Nietoperzy (gdzie wielki nietoperz Camazotz odciął głowę Hunahpu). Dzięki sprytowi i pomocy leśnych zwierząt, Xbalanque przyprawił bratu nową głowę z żółwia. Następnie bracia udali, że dają się spalić i wrzucić do rzeki, po czym odrodzili się jako sztukmistrze. Zaproponowali władcom podziemi pokaz magii – zabijali się nawzajem i ożywiali. Zachwyceni panowie Xibalby poprosili, by bliźniacy odprawili ten rytuał na nich. Bracia z radością odcięli głowy bogom śmierci, ale już ich nie ożywili, uwalniając ludzkość od ich tyranii. i Xbalanque Bracia Hunahpu
 
Mitologie Amerykańskie
Wierzenia te rozwijały się w całkowitej izolacji od Starego Świata, tworząc unikalne mity kosmogoniczne, mocno powiązane z astronomią i czasem.

  - Mitologia aztecka: Dynamiczny, krwawy system oparty na podtrzymywaniu ruchu słońca, z bogami takimi jak Quetzalcoatl (Pierzasty Wąż).

  - Mitologia majów: Głęboko powiązana z kalendarzem i uprawą kukurydzy, opisana w świętej księdze Popol Vuh .

  - Mitologia inkaska: Kult słońca (Inti) i ziemi (Pachamama) w trudnych, górskich warunkach Andów.

  - Mity Indian Ameryki Północnej: Wierzenia plemienne oparte na totemizmie, szamanizmie i postaciach takich jak Kojot (Sztukmistrz).

Mitologia aztecka:

  - Huitzilopochtli – bóg słońca, wojny i główny patron Azteków.

  - Quetzalcoatl – Pierzasty Wąż, bóg wiatru, mądrości, nauki i świtu.

  - Tezcatlipoca – Dymiące Zwierciadło, bóg nocy, magii, losu i północy.

  - Tlaloc – bóg deszczu, piorunów, wody i rolnictwa.

Mitologia majów:

  - Itzamna – bóg nieba, nocy, dnia, pisma i wiedzy.

  - Kukulkan – odpowiednik azteckiego Pierzastego Węża, bóg wiatru i deszczu.

  - Chaac – bóg deszczu i burzy, kluczowy dla upraw rolniczych.

  - Hunahpu i Xbalanque – Bohaterscy Bliźniacy, którzy pokonali panów podziemi.

Mitologia inkaska:

  - Matka Ziemia, bogini płodności, upraw i trzęsień ziemi. Pachamama

  - Wirakocza – wszechpotężny bóg-stwórca wszechświata, słońca i gwiazd.

  - Inti – bóg słońca, najważniejszy dawca życia i przodek Inków.

Wątki biblijne w poszczególnych częściach:  

  - Nieudane próby stworzenia i potop: W mitologii Majów (Popol Vuh ) bogowie niszczą potopem drugą rasę ludzi (zrobionych z drewna), ponieważ byli oni bezduszni i nie czcili stwórców. W Biblii Bóg zsyła potop z bardzo podobnego powodu – zepsucia moralnego ludzkości i odwrócenia się od stwórcy.

  - Kukurydziany chleb i ciało: Stworzenie ostatecznego człowieka z ciasta kukurydzianego u Majów nadaje pokarmowi status świętości. Można to luźno zestawić z biblijną manną z nieba lub chlebem jako symbolem życia (i późniejszą Eucharystią).

 

Zdjecia opis

  - Teotihuacan Pyramids Sun Moon – gigantyczne, preazteckie miasto w Meksyku z Piramidą Słońca i Księżyca.

  - Chichen Itza El Castillo / Tikal ruins – kultowe miasta i schodkowe piramidy Majów ukryte w lasach Jukatanu i Gwatemali.

  - Sacsayhuaman Cusco / Machu Picchu – inkaskie warownie wykonane z perfekcyjnie dopasowanych, gigantycznych głazów bez użycia zaprawy.

  - Mesa Verde cliff dwellings – niezwykłe, wykute w skałach kanionów osady Indian Ameryki Północnej (Anasazi).

Część 5: Afryka Subsaharyjska i Oceania
 
Systemy oparte na bogatej tradycji ustnej. Kluczową rolę odgrywa tu bliskość świata duchów, kult przodków oraz przymierze człowieka z elementami otaczającej go przyrody.
 

  - Główny Panteon: Olodumare (najwyższy stwórca), Obatala (architekt ludzkich ciał), Szango (bóg burzy i ognia), Jemaja (matka mórz); Ranginui (Ojciec Niebo), Papatuanuku (Matka Ziemia), Tane (pan lasu), Maui (słynny półbóg i sztukmistrz).

  - Stworzenie Świata: Gdy świat składa się tylko z nieba i bagien, jorubijski orisza Obatala schodzi ze złotego łańcucha, wysypuje z muszli piasek, a czarna kura rozgrzebuje go, tworząc lądy. Następnie lepi z gliny ciała ludzkie, w które najwyższy bóg Olodumare tchnie życie.

  - Wielki Pojedynek: Król-bóg burzy Szango pragnie skłócić swoich potężnych generałów. Jeden z nich, Gbonka, władający magią snu, pokonuje rywala i wyzywa samego króla. Szango staje do walki, zionąc ognistym oddechem i ciskając pioruny, lecz czary Gbonki gaszą płomienie i usypiają jego armię. Zrozpaczony i upokorzony król opuszcza miasto i wstępuje do niebios, stając się wiecznym duchem grzmotu.

  - Niezwykła Przygoda: Dni na ziemi są tak krótkie, że ludzie nie nadążają z pracą. Polinezyjski półbóg Maui postanawia okiełznać słońce (Tama-nui-te-ra). Z pomocą braci plecie liny z lnu, wyrusza na wschód i chwyta wschodzące słońce w pętle. Gdy uwiązana gwiazda szarpie się w gniewie, Maui okłada ją magiczną szczęką prababki. Poranione i osłabione słońce od tamtego dnia musi poruszać się znacznie wolniej.

  - Wątki Biblijne: Podział ról w procesie stworzenia człowieka (Obatala lepi ciało z gliny, lecz dopiero tchnienie najwyższego Boga daje mu życie) odpowiada biblijnej koncepcji ożywienia Adama „dechem życia”. Z kolei przygoda Mauiego zmuszającego słońce do zwolnienia biegu koresponduje z historią Jozuego, który mocą modlitwy zatrzymał słońce nad Gibeonem, by dokończyć bitwę.

  - Mityczna Kraina & Symbole: Hawaiki – mityczna ojczyzna Maorysów, do której po śmierci wracają dusze. Święte symbole to Baobab oraz Żółw .

  - Wielki Potwór: Taniwha – wodne potwory lub potężne duchy opiekuńcze o kształtach jaszczurów, kryjące się w oceanicznych wirach.

  - Ślady w Architekturze (Czego szukać): Sungbo's Eredo , Benin Earthworks , Palace of the Oba of Benin , Nan Madol Pohnpei , Maori Marae traditional architecture .

 

1. Stworzenie świata (Mitologia joruba)
Na początku świat składał się tylko z nieba, którym rządził najwyższy bóg Olodumare, oraz z bagnistych wodnych odmętów pod władaniem bogini Olokun. Wielki orisza (bóg) Obatala poprosił o pozwolenie na stworzenie suchego lądu. Otrzymał długi złoty łańcuch, muszlę pełną piasku, czarną kurę o pięciu pazurach oraz czaplę. Obatala zszedł po łańcuchu z nieba, wysypał piasek na wodę, a kura zaczęła go rozgrzebywać pazurami we wszystkich kierunkach – tak powstały lądy, doliny i wyspy. Czapla osuszyła ziemię, a Obatala posadził pierwszą palmę orzechową. Następnie z gliny ulepił ludzi, w których najwyższy bóg Olodumare tchnął życie.
 
2. Pojedynek (Mitologia joruba: Szango kontra Oja i Gbonka)
Szango , bóg burzy i król miasta Oyo, posiadał magiczny naszyjnik, który pozwalał mu zionąć żywym ogniem. Jego dwaj potężni generałowie, Timi i Gbonka, stali się jednak zbyt silni i zagrażali jego władzy. Szango postanowił skłócić ich ze sobą i zmusić do walki na śmierć i życie. Gbonka, który władał potężną magią snu, bez trudu pokonał Timiego. Wtedy pewny siebie rzucił wyzwanie samemu królowi. Szango wyszedł na pole bitwy, a jego gniew wywołał potężne uderzenia piorunów i ogień buchający z jego ust. Gbonka nie uciekł – użył swoich zaklęć, które zaczęły gasić płomienie Szango i usypiać jego żołnierzy. Szango, widząc, że jego boska moc ognia przegrywa z czarami poddanego, wpadł w rozpacz i wściekłość. Opuścił miasto i wstąpił do nieba, stając się wiecznym duchem grzmotu.
 
3. Przygoda (Mitologia polinezyjska: Maui i schwytanie słońca)
postanowił pomóc swojej matce i zmusić słońce do zwolnienia. Razem z braćmi ukręcił potężne liny z mocnych włókien lnu i powędrował na daleki wschód, do miejsca, gdzie słońce każdego ranka wyłaniało się z podziemi. Gdy słońce zaczęło wschodzić, Maui i jego bracia zarzucili na nie pętle z lin i mocno je uwiązali do ziemi. Słońce szarpało się i płonęło gniewem, ale wtedy Maui wyskoczył ze swojej kryjówki i zaczął je okładać magiczną szczęką swojej prababki. Osłabione, pobite i poranione słońce zaczęło błagać o litość. Maui puścił liny, ale od tamtego dnia zmęczone i ranne słońce musi poruszać się po niebie znacznie wolniej, dając ludziom długie i jasne dni. , pędził po niebie tak szybko, że ludzie nie nadążali z uprawą roli, budowaniem domów ani suszeniem ubrań. Ambitny półbóg Maui Dni na ziemi były niezwykle krótkie, ponieważ bóg słońca, Tama-nui-te-ra
 
Mitologie Afryki Subsaharyjskiej i Oceanii , to potężny zbiór tradycji ustnych, w których kluczową rolę odgrywa świat duchów, kult przodków oraz bogowie-stwórcy, którzy po kreacji oddalili się od ludzi.
 

  - Mitologia joruba (Afryka Zachodnia): Bogaty system bóstw zwanych Orisza (np. Szango – bóg burzy), który dał początek m.in. voodoo.

  - Mitologia Aborygenów (Australia): Oparta na koncepcji Czasu Snu (Alcheringa) – epoki, w której mityczni przodkowie ukształtowali ziemię.

  - Mitologia polinezyjska i maoryska: Podania ludów oceanicznych z postaciami takimi jak półbóg Maui, łowiący wyspy z dna oceanu.

Mitologia joruba (Afryka Zachodnia):

  - Olodumare (Olorun) – najwyższy, bezpostaciowy bóg-stwórca wszechświata.

  - Obatala – orisza (bóstwo) odpowiedzialny za stworzenie ludzkich ciał.

  - Szango – potężny orisza burzy, piorunów, sprawiedliwości i ognia.

  - Jemaja – bogini-matka, pani mórz, oceanów i rzek.

Mitologia polinezyjska i maoryska:

  - słynny półbóg, sztukmistrz, który schwytał słońce i wyłowił wyspy z wody. Maui

  - Tane – bóg lasów i ptaków, syn Rangiego i Papy, który rozdzielił rodziców.

  - Papatuanuku (Papa) – Matka Ziemia, żona Rangiego.

  - Ranginui (Rangi) – Ojciec Niebo.

 
 
Wątki biblijne w poszczególnych częściach: 

  - Tchnienie życia: Jorubijski bóg Obatala lepi ciała z gliny, ale są one martwe dopóki najwyższy bóg Olodumare nie tchnie w nie życia. To dokładna kopia biblijnego aktu stworzenia, gdzie Bóg tchnął w nozdrza Adama „dech życia”.

  - Ujarzmienie słońca: Przygoda Mauiego, który zmusza słońce do wolniejszego biegu, przypomina biblijną historię Jozuego (Joz 10,12-13), który nakazał słońcu zatrzymać się nad Gibeonem, aby Izraelici zdążyli wygrać bitwę przed zmierzchem.

 

Zdjęcia Opis

  - Sungbo's Eredo / Benin Earthworks – gigantyczne, starożytne wały obronne i mury królestw Joruba ukryte w nigeryjskiej dżungli.

  - Palace of the Oba of Benin – tradycyjna, historyczna architektura pałacowa Afryki Zachodniej.

  - Nan Madol Pohnpei – megalityczne, starożytne miasto na rzeźbionych sztucznych wyspach w Mikronezji (Oceania), nazywane „Wenecją Pacyfiku”.

  - Maori Marae traditional architecture – rzeźbione w drewnie domy spotkań i święte miejsca Maorysów w Nowej Zelandii.

Cztery Uniwersalne Filary Mitologii (Podsumowanie)  
 
Badając wszystkie te systemy, antropologowie odkrywają cztery wielkie motywy archetypowe wspólne dla całej ludzkości:
 

  - Antropogonia z ziemi – przekonanie, że ciało człowieka pochodzi z gleby (gliny, prochu), a świadomość jest boskim podarkiem.

  - Katastrofa Potopu – wielkie oczyszczenie świata, reset zepsutej lub nieudanej ludzkości przez siły wodne.

  - Wielka Separacja – akt kosmogonii polegający na rozdzieleniu pierwotnego chaosu: światła od ciemności lub nieba od ziemi.

  - Postać Trickstera (Sztukmistrza) – istoty działające przez podstęp i spryt (Loki, Tezcatlipoca, Maui, Wąż w Edenie), które łamią zasady bogów, by zmienić bieg ludzkiej historii.

Część 1: Bliski Wschód i Afryka Północna
 
Kolebka najstarszych spisanych wierzeń ludzkości, silnie związana z żyznymi dolinami wielkich rzek (Nilu, Eufratu i Tygrysu) oraz cyklem wegetacji rolniczej.

  - Główny Panteon: Ra (bóg słońca), Ozyrys (sędzia zmarłych), Izyda (bogini magii i płodności), Horus (pan nieba), Anubis (bóg mumifikacji), Set (pan chaosu); Anu (bóg niebios), Enlil (bóg losu), Isztar (bogini miłości i wojny), Marduk (biorunowy patron Babilonu).

  - Stworzenie Świata: Z babilońskiego praoceanu wód słodkich (Apsu) i słonych (Tiamat) rodzą się nowi bogowie. Hałas potomstwa wywołuje wojnę. Młody bóg Marduk chwyta demoniczną Tiamat w sieć, wpuszcza w jej paszczę huragan i rozcina jej cielsko na pół. Z jednej części tworzy sklepienie niebios, z drugiej ziemię, a z jej oczu wypływają rzeki Tygrys i Eufrat.

  - Wielki Pojedynek: Egipski Horus staje do walki z wyrodnym stryjem Setem, mordercą Ozyrysa. Zmagania trwają 80 lat (bogowie walczą m.in. pod postacią hipopotamów). Set wydziera Horusowi lewe oko (późniejszy amulet udżat), lecz ostatecznie Horus wygrywa i zasiada na tronie Egiptu jako prawowity faraon.

  - Niezwykła Przygoda: Król Uruk, Gilgamesz, wraz z dzikim przyjacielem Enkidu, wyrusza do zakazanego Lasu Cedrowego. Pokonują tam ziejącego ogniem potwornego strażnika Humbabę, ścinają najwspanialsze drzewa i zdobywają nieśmiertelną sławę.

  - Wątki Biblijne: Babiloński mit o stworzeniu zaczyna się od bezładnej wody (podobnie jak opis w Księdze Rodzaju). Najsilniejszym nawiązaniem jest jednak Epos o Gilgameszu , gdzie postać Utnapisztima buduje arkę i ratuje zwierzęta przed potopem, wysyłając ptaki (gołębia, jaskółkę i kruka) na zwiady – dokładnie tak, jak biblijny Noe.

  - Mityczna Kraina & Symbole: Pola Trzcin (Aaru) – egipski raj będący idealną wersją delty Nilu. Świętymi symbolami są tu Lotos , Papirus oraz Skarabeusz .

  - Wielki Potwór: Apopis – gigantyczny wąż, który co noc próbuje pożreć łódź boga słońca Ra.

  - Ślady w Architekturze (Czego szukać): Karnak Temple , Luxor Temple , Abu Simbel reconstruction , Ishtar Gate Babylon reconstruction , Ziggurat of Ur .

1. Stworzenie świata (Mitologia babilońska)

Na początku istniał tylko chaos wodny: Apsu (ocean słodkich wód) oraz Tiamat (ocean wód słonych). Z ich połączenia narodzili się młodsi bogowie. Hałas nowego pokolenia drażnił jednak prarodziców. Tiamat przybrała postać gigantycznego smoka i postanowiła zniszczyć swoje potomstwo. Wtedy do walki stanął młody bóg Marduk . Rozciągnął wielką sieć, schwytał w nią Tiamat, a gdy ta otworzyła paszczę, wpuścił w nią huragan. Następnie rozciął jej cielsko na pół – z jednej części stworzył sklepienie niebios, a z drugiej ziemię. Z jej oczu wypłynęły rzeki Tygrys i Eufrat.
 
2. Pojedynek (Mitologia egipska: Horus kontra Set)
 
Po tym, jak zazdrosny Set podstępem zamordował swojego brata Ozyrysa i poćwiartował jego ciało, syn Ozyrysa – Horus – postanowił pomścić ojca i odzyskać tron Egiptu. Ich walka trwała osiemdziesiąt lat. Przybierała różne formy, m.in. pojedynku pod wodą pod postacią hipopotamów. W decydującej, krwawej bitwie Set wydłubał Horusowi lewe oko (które stało się potężnym amuletem udżat), jednak Horus zdołał ostatecznie pokonać i wykastrować Seta. Bogowie na sądzie uznali wygraną Horusa, ogłaszając go prawowitym faraonem.
 
3. Przygoda (Epos o Gilgameszu)
 
, którego oddech był ogniem, a ryk potopem. Po ciężkim marszu i dzięki pomocy boga słońca Szamasza, który zesłał na potwora potężne wichury, bohaterowie powalili Humbabę. Choć potwór błagał o litość, Enkidu i Gilgamesz odcięli mu głowę, przynosząc triumfalnie cedrowe drewno do swojego miasta. wyruszyli na wyprawę do mitycznego Lasu Cedrowego. Ich celem było ścięcie najwspanialszych drzew i zdobycie wiecznej sławy poprzez zgładzenie potwornego strażnika lasu, Humbaby , i jego dziki przyjaciel Enkidu Król Uruk, Gilgamesz
 
Mitologie Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej ,  t o tutaj narodziły się najstarsze spisane wierzenia ludzkości, silnie związane z wielkimi rzekami (Nil, Eufrat, Tygrys) oraz cyklem rolniczym.
 

  - Mitologia egipska: Skupiona wokół kultu słońca (Ra), śmierci i odrodzenia (Ozyrys, Izyda) oraz porządku świata (Maat).

  - Mitologia sumeryjska i babilońska: Najstarsze mity świata (np. Epos o Gilgameszu ), pełne surowych bogów kapryśnej natury (Anu, Enlil, Isztar).

  - Mitologia fenicka i kananejska: Wierzenia ludów żeglarskich i handlowych, z dominującym kultem Baala.

Mitologia egipska:

  - Ra – bóg słońca, stwórca i pan porządku wszechświata.

  - Ozyrys – sędzia zmarłych, bóg odrodzenia i wegetacji.

  - Izyda – bogini magii, płodności i macierzyństwa, żona Ozyrysa.

  - Horus – bóg nieba i władzy królewskiej, syn Ozyrysa i Izydy.

  - Anubis – bóg mumifikacji, strażnik cmentarzy o głowie szakala.

  - Set – bóg chaosu, pustyni, burzy i pan ciemności.

Mitologia sumeryjska i babilońska: 

  – bóg-piorun, smok i naczelny patron Babilonu Marduk

  - Isztar (Inanna) – bogini miłości, płodności oraz wojny.

  - Enki (Ea) – bóg mądrości, wód słodkich i rzemiosła.

  - Enlil – bóg powietrza, wiatru i losu.

  - Anu – bóg niebios, najwyższy władca bogów

 
Wątki biblijne w poszczególnych częściach
 
  - Chaos i woda na początku: W mitologii babilońskiej świat powstaje z praoceanu (Tiamat). W Księdze Rodzaju (Rdz 1,2) na początku również istnieje bezład, ciemność i „woda”, nad którą unosi się Duch Boży.

  - Stworzenie przez podział: Marduk rozcina Tiamat, tworząc sklepienie nieba i ziemię. W Biblii Bóg oddziela „wody pod sklepieniem od wód nad sklepieniem”.

  - Epos o Gilgameszu i Potop: To najbardziej uderzające podobieństwo. W eposie pojawia się postać Utnapisztima, który na polecenie boga Enki buduje arkę, zabiera na nią zwierzęta i przeżywa wielki potop zesłany przez bogów. Po ustaniu deszczu wypuszcza gołębia, jaskółkę i kruka, aby sprawdzić, czy woda opadła. Opis ten jest niemal identyczny z historią Noego.

Zdjecia i opis

 

  - Karnak Temple / Luxor Temple – ogromne, monumentalne kompleksy świątynne w Egipcie z lasami kolumn.

  - Abu Simbel reconstruction – potężne świątynie Ramzesa II wykute bezpośrednio w skale.

  - Ishtar Gate Babylon reconstruction – słynna, błękitna brama bogini Isztar ze starożytnego Babilonu (rekonstrukcje 3D lub makiety muzealne).

  - Ziggurat of Ur – potężna, schodkowa wieża ze starożytnej Mezopotamii, która stała się pierwowzorem wieży Babel.

 

Wspólne elementy wszystkich mitologii (w tym Biblii)
 
Analizując te 5 części, możemy wskazać cztery uniwersalne motywy wspólne dla całej ludzkości:
 

  - Antropogonia z ziemi (Gliniany Człowiek): Najpopularniejszy motyw świata. Biblia (Judea), mity jorubijskie (Afryka), mity chińskie (Azja) i egipskie (Bliski Wschód) zgodnie twierdzą, że ciało człowieka powstało z materii ziemskiej (gliny, prochu, mułu), a życie dał mu boski dech.

  - Motyw Wielkiego Potopu: Występuje w części 1 (Babilon), 2 (Grecja - mit o Deukalionie), 4 (Majowie) oraz w Biblii. Zawsze pełni tę samą funkcję: jest boskim „resetem” dla świata, który stał się zły, chaotyczny lub niedoskonały.

  - Wielka separacja (Kosmogonia): W biblijnym Genesis Bóg oddziela światło od ciemności oraz wodę od lądu. W mitach Pangu (Chiny) rozdziela Yin i Yang, a Maoryski Tane (Oceania) siłą rozpycha swoich rodziców (Niebo i Ziemię), by wpuścić do świata światło.

  - Sztukmistrz / Oszust (Trickster): Postacie takie jak Loki (Nordycy), Tezcatlipoca (Aztekowie) czy Maui (Oceania) to inteligentne, przewrotne istoty, które poprzez podstęp zmieniają losy świata (wprowadzają śmierć, kradną ogień). W Biblii rolę tę na początku pełni wąż w Edenie, który podstępem zmienia bieg historii ludzkości.

 

1. Bliski Wschód i Afryka Północna
 

  - Święte symbole: Lotot i Papirus (symbole Górnego i Dolnego Egiptu) oraz Skarabeusz (symbol odrodzenia i wędrówki słońca).

  - Mityczna kraina: Pola Trzcin (Aaru) – egipski raj, który wyglądał jak idealna wersja delty Nilu, gdzie zmarli rolnicy nie znali głodu ani trudu, a plony zawsze były obfite.

  - Potwór do wyszukania: Apopis (Apophis) – gigantyczny wąż chaosu, który każdej nocy próbował połknąć łódź boga słońca Ra i pogrążyć świat w wiecznej ciemności.

 
2. Europa
 

  - Święte symbole: Jemioła i Dąb (święte rośliny druidów celtyckich i Słowian) oraz Kruki Odyna (Hugin i Munin – Myśl i Pamięć).

  - Mityczna kraina: Walhalla (nordycka sala poległych wojowników w Asgardzie) oraz Tír na nÓg (celtycka Kraina Wiecznej Młodości leżąca za zachodnim oceanem).

  - Potwór do wyszukania: Fenrir – gigantyczny nordycki wilk, potomek Lokiego, tak wielki, że jego szczęki sięgały nieba i ziemi, przeznaczony do pożarcia Odyna podczas Ragnaroku.

3. Azja
 
  - Święte symbole: Kwiat Lotosu (symbol czystości w hinduizmie i buddyzmie) oraz Biały Lis (Kitsune) – posłaniec japońskiego bóstwa Inari.

  - Mityczna kraina: Góra Meru – święta, kosmiczna góra w mitologii hinduskiej, stanowiąca centrum wszechświata i siedzibę bogów, otoczona przez siedem oceanów.

  - Potwór do wyszukania: Nian – chińska mityczna bestia o głowie lwa i ciele byka, która na początku każdego roku wychodziła z ukrycia, by pożerać ludzi (to przed nią Chińczycy bronią się do dziś czerwonym kolorem i hukiem petard podczas Nowego Roku).

4. Ameryka
 

  - Święte symbole: Kukurydza (święty pokarm i budulec człowieka) oraz Jaguar (symbol nocy, wojowników i podziemi u Azteków i Majów).

  - Mityczna kraina: Aztlán – legendarna, biała wyspa na północy, z której według podań wyruszyli Aztekowie, zanim założyli swoją stolicę Tenochtitlán.

  - Potwór do wyszukania: Cipactli – aztecki potwór morski, pół-krokodyl, pół-ryba. Każdy jego staw i przetłoczenie na ciele posiadało żarłoczną paszczę. Bogowie musieli go zabić, by z jego grzbietu stworzyć stały ląd.

5. Afryka Subsaharyjska i Oceania
 
  - (symbol mądrości w Oceanii). (w afrykańskich mitach często pierwsze drzewo świata, w którym mieszkają duchy przodków) oraz Żółw Baobab Święte symbole:

  - Mityczna kraina: Hawaiki – w mitologii maoryskiej mityczna ojczyzna Polinezyjczyków, miejsce, z którego przypłynęli na wyspy Nowej Zelandii i do którego wracają dusze po śmierci.

  - maoryskie wodne potwory lub potężne duchy opiekuńcze, przypominające gigantyczne jaszczurki lub rekiny, kryjące się w niebezpiecznych prądach morskich i jaskiniach. Taniwha Potwór 

Wprowadzenie do wielkich grup mitologii

Mitologie to systemy opowieści, które dawne ludy wykorzystywały do tłumaczenia pochodzenia świata, zjawisk przyrodniczych oraz zasad moralnych. Pomimo powstawania w różnych epokach i miejscach, łączy je wiele wspólnych motywów, takich jak potop, stworzenie człowieka z gliny czy walka porządku z chaosem. W niniejszym artykule przedstawimy podział tych wierzeń według kryteriów geograficznych i kulturowych, aby lepiej zrozumieć ich znaczenie i wpływ na rozwój ludzkiej cywilizacji.

Główne grupy mitologii obejmują:
 

  -  Bliskowschodnie: sumeryjska, babilońska, egipska.

  - Europejskie: grecka, rzymska, celtycka, germańska (nordycka), słowiańska, fińska.

  - Azjatyckie: chińska, japońska, hinduska (wedyjska), perska.

  - Amerykańskie: aztecka, majów, inkaska i wierzenia rdzennych ludów Ameryki Północnej.

  - Afrykańskie i Australijskie: bogate mitologie plemion afrykańskich (np. Joruba) oraz aborygeńskie mity czasu snu.

Źródło : pexels , Autorzy : Lu Jiménez Lanz ( Posejdon ) , Lydia Griva ( Atena ) , Oleksandr Brovko ( Odyn ) , Magda Ehlers ( Horus ) 

Nota prawna: Treści i cytaty biblijne prezentowane w serwisie pochodzą z ogólnodostępnych wydań Pisma Świętego i są przytaczane wyłącznie w celach edukacyjnych, poznawczych oraz analizy historyczno-literackiej, zgodnie z art. 29 Ustawy o prawie autorskim (prawo do cytatu). Serwis ma charakter informacyjno-hobbystyczny.