Przystań
 
Miejsce ciszy, osobistego zatrzymania i rozeznania w oparciu o tekst źródłowy.
 
Początek Drogi: Nocne spotkanie
 
W Ewangelii Jana zapisano historię człowieka imieniem Nikodem. Był on wykształconym nauczycielem, głęboko zakorzenionym w ówczesnym systemie religijnym. Mimo to, w jego sercu pojawiły się pytania, na które dotychczasowe ramy nie dawały odpowiedzi. Nikodem przychodzi do Jezusa nocą — w ciszy, z dala od tłumów, poza oficjalnymi strukturami i schematami. Szuka czegoś głębszego niż dotychczasowe interpretacje. W tej rozmowie Jezus nie proponuje Nikodemowi zmiany jednej instytucji na inną. Nie każe mu porzucać jego dotychczasowego świata ani zapisywać się do nowej grupy. Zamiast tego mówi o zupełnie nowym początku, o wolności i o Duchu Świętym, który wieje tam, gdzie chce. Pokazuje, że relacja z Bogiem to nie kwestia przynależności do ziemskiego systemu, ale kwestia wewnętrznego narodzenia i osobistego zrozumienia Prawdy.
 
Ta przestrzeń powstała z myślą o współczesnych Nikodemach.
 
Niezależnie od tego, skąd przychodzisz, w jakiej tradycji się wychowałeś, do jakiej grupy należysz lub od jakiej właśnie odchodzisz — „Przystań” nie jest zaproszeniem do zmiany wyznania. Nie znajdziesz tu nowej organizacji, struktur ani ludzkich przywódców. To miejsce zaprasza Cię do tego samego, co zrobił Nikodem: do odłożenia na bok nałożonych filtrów, do zatrzymania się w ciszy i do osobistego spotkania z tekstem źródłowym, by samodzielnie nawiązać relacje z Bogiem.
 
Osobiste wyznanie: Dlaczego wracam do Pisma
 
Wracam do Pisma Świętego, bo Jego Słowo jest proste i prowadzi do pokoju. Wracam do Pisma, bo Jezus sam do niego odsyłał — w nauczaniu, w dyskusjach i w ciszy — mówiąc: „Napisane jest”, „Czy nie czytaliście?”, „Jak czytasz?” . Wracam do Pisma, gdy pojawia się zamęt, bo tam czyste źródło prostuje to, co ludzkie, i oddziela Słowo Boga od ludzkich niepokojów. Nie szukam gotowych odpowiedzi, które myślą za mnie, ani opracowań, które zastępują Biblię. Przyjmuję pomoc tylko wtedy, gdy prowadzi z powrotem do Pisma. Czytam z pokorą i pytam bez lęku. Pokój serca jest dla mnie znakiem prawdy. Jeśli coś oddala mnie od Biblii — zatrzymuję się. Jeśli coś prowadzi mnie do Biblii — dziękuję. Otwieraj przede mną te Pisma Panie, abym widział Ciebie Twoją Chwałę, a nie siebie. Prowadź mnie drogą wąską o Panie.
 
 
Dzienniczek Rozeznania „Słowo, które prowadzi”
 
 

 

 

 

 

Wszystkie materiały, świadectwa, zestawienia oraz literatura prezentowane na niniejszej stronie mają charakter wyłącznie informacyjny oraz porównawczy. Autor strony nie świadczy usług medycznych, psychologicznych, psychiatrycznych ani doradztwa duchowego. Treści tu zawarte nie mogą być traktowane jako forma terapii, diagnozy czy substytut profesjonalnej pomocy specjalistycznej. W przypadku doświadczania głębokich kryzysów emocjonalnych, psychicznych lub zdrowotnych, należy niezwłocznie skontaktować się z wykwalifikowanymi lekarzami, terapeutami lub odpowiednimi służbami pomocowymi. Autor strony nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek decyzje, czyny czy interpretacje podjęte przez użytkowników w oparciu o przeczytane materiały.